Τέσσερις λανθασμένες αντιλήψεις των γονέων για τα παιδιά τους


Δεν υπάρχει τίποτα που οι γονείς κάνουν για τα παιδιά τους και δεν προέρχεται από υπερβολική αγάπη.

Ωστόσο, φαίνεται ότι το πρόβλημα δε βρίσκεται τόσο στην υπερβολή της δoσολογίας, όσο στο περιεχόμενο που της αποδίδεται. Όχι μόνο από τους γονείς, αλλά από τους περισσότερους από εμάς, σε σχέση με αυτό που η αγάπη πραγματικά είναι: μια δύναμη απελευθερωτική και πάντα υποστηρικτική, που τροφοδοτείται και εμπνέεται από τις ανάγκες αυτού που τη λαμβάνει κι όχι εκείνου που την προσφέρει.

Αυτή η λανθασμένη αντίληψη της αγάπης οφείλεται, όπως όλα τα πράγματα που αφορύν τη συμπεριφορά και τις επιλογές μας, σε έλλειμμα γνώσης, σε περιοριστικές αντιλήψεις που όλοι έχουμε διδαχθεί από την οικογένειά μας και τον κοινωνικό περίγυρο και, κυρίως, στη θολή και ανεπαρκή κατανόηση πρώτα από όλα του ίδιου του εαυτού μας.

Γιατί, αν ο καθένας από εμάς εργαζόταν με στόχο να κατανοήσει και να αποδεχθεί τι έχει πραγματικά ανάγκη, τι τον βοήθησε και τι όχι ως μικρό παιδί, τότε θα εφάρμοζε -νομίζω- τις παρακάτω σκέψεις με μεγαλύτερη ευκολία και ευρηματικότητα όχι μόνο στα παιδιά του, αλλά και στο σύνολο των κοινωνικών του συναναστροφών. Και στην περίπτωση αυτή, ένας τελείως διαφορετικός κόσμος θα ανάπνεε γύρω μας.

Αυτές είναι τέσσερις βασικές αντιλήψεις που οι γονείς κατανοούν διαφορετικά για τα παιδιά τους και διαμορφώνουν -άθελά τους- το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό για το οποίο οραματίζεται και αγωνιά η αγάπη τους.

1. Κάθε παιδί που γεννιέται ανήκει στον εαυτό του. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι το παιδί κάποιων γονιών, ότι δεν θα υπάρχει πάντα δηλαδή αυτή η δια βίου μαγική βιολογική σύνδεση και από τις δύο πλευρές. Σημαίνει όμως ότι μόνο αυτό και κανείς άλλος μπορεί να κατανοήσει σταδιακά ποιο είναι, τι έχει ανάγκη και προς τα πού θέλει να κατευθυνθεί. Αρκεί να διδαχθεί από νωρίς τον τρόπο. Αντίθετα, οι περισσότεροι γονείς ξεκινούν με την αντίληψη ότι το παιδί τους τους ανήκει. Και ότι είναι εκείνοι και μόνο που γνωρίζουν τι είναι καλύτερο για εκείνο, ποια ζωή του ταιριάζει και πώς πρέπει να τη ζήσει. Το αποτέλεσμα είναι όλοι αυτοί οι μπερδεμένοι κι όχι μόνο ενήλικες γύρω μας. Που ζούνε πλέον τη ζωή τους με μια λανθασμένη και μοιραία κατανόηση: ότι την αλήθεια για αυτούς πρέπει να την αναζητούν στη γνώμη των άλλων κι όχι στη δικιά τους.

2. Κάθε παιδί που γεννιέται έχει ένα βιολογικό προσδιορισμό. Αλλά είναι το περιβάλλον, οι επιρροές και οι εμπειρίες του, που τελικά θα το διαμορφώσουν συνολικά και καθοριστικά. Αυτό σημαίνει ότι κάθε παιδί δεν προσδιορίζεται από τη βιολογία που κληρονομεί, η οποία έχει πάντα ένα ρόλο, αλλά είναι η εκπαίδευση και τα συνεπή και συστηματικά παραδείγματα μέσα στο οικογενειακό του περιβάλλον που θα το οδηγήσουν με επιτυχία ή όχι στην κατανόηση της προσωπικότητάς του και τη διαμόρφωση τού χαρακτήρα του. Γιατί το κάθε παιδί μαθαίνει πώς να αντιλαμβάνεται και να συνομιλεί με τον εαυτό του και, επομένως, με τους άλλους, πρώτα από τους γονείς του. Η κατανόηση του κόσμου ξεκινά από την οικογένειά του και αυτός ο κόσμος είναι που θα προσφέρει τελικά στον ίδιο, αλλά και σε όλους μας. Αντίθετα, οι περισσότεροι γονείς, από τη στιγμή της γέννησης του παιδιού τους βλέπουν σε αυτό μια δεύτερη ευκαιρία για τους ίδιους. Οραματίζονται από την πρώτη μέρα της ζωής του ένα διαμορφωμένο ενήλικα, που συμπεριφέρεται με συγκεκριμένο τρόπο, ενδιαφέρεται για συγκεκριμένα πράγματα και έχει πολύ συγκεκριμένα όνειρα: τα όνειρα που δεν ολοκλήρωσαν εκείνοι ή τα όνειρα που οι δικοί τους γονείς τούς έπεισαν ότι τους ταιριάζουν. Σχεδιάζουν έτσι μια ζωή με τα δικά τους μέτρα, ξεχνώντας το πιο σημαντικό: τις μοναδικές διαστάσεις του παιδιού τους.

3. Κάθε παιδί που γεννιέται έχει μια εγγενή ανάγκη ασφάλειας. Διαφορετική με αυτήν που αυτόματα όλοι αντιλαμβανόμαστε, αλλά εξίσου κρίσιμη και σημαντική. Την ασφάλεια να μπορεί να αποδέχεται και σταδιακά να κατανοεί όλα τα συναισθήματά του, αλλά και να μπορεί να εκφράζει και να συζητά τις σκέψεις, τις αγωνίες και τις επιθυμίες του, χωρίς να φοβάται ότι θα κριθεί για αυτό με όλους τους λάθος τρόπους. Αντίθετα, οι περισσότεροι γονείς, από πολύ νωρίς, διδάσκουν στα παιδιά τους τα πρωτόκολλα των "σωστών" συναισθημάτων και των "φυσιολογικών" σκέψεων και επιθυμιών, ανάλογα με το φύλο του παιδιού, τροφοδοτούμενοι παράλληλα οι ίδιοι από τις προσωπικές και κοινωνικές τους αντιλήψεις και δημιουργώντας τελικά στο παιδί περιττές και χωρίς λόγο βασανιστικές ενοχές και απαγορεύσεις. Που όμως το απομακρύνουν από την ταυτότητά του. Και, επομένως, από τη ζωή του.

4. Κάθε παιδί που γεννιέται έχει ένα βιολογικό προγραμματισμό. Τον ανθρώπινο προγραμματισμό, που μοιραζόμαστε όλοι. Γνωρίζει ενστικτωδώς κι από την πρώτη στιγμή ότι το παιχνίδι, η περιέργεια, η συνεργασία, η αλληλεγγύη, η αγάπη χωρίς ανταλλάγματα, η εμπιστοσύνη, η συνύπαρξη με όλους χωρίς διακρίσεις, το "εμείς" και όχι το "εγώ", θα του προσφέρουν πάντα εμπειρίες και γνώση, μαζί με συναισθήματα χαράς και πληρότητας. Αντίθετα, οι περισσότεροι γονείς, από το φόβο της ασφάλειάς του και των κοινωνικών κινδύνων, αγωνιούν να το εκπαιδεύσουν από νωρίς σε μια συμπεριφορά όπου οι φιλίες είναι "ταξικές" ή τουλάχιστον "ασφαλείς", ότι το χρώμα, το χρήμα και το επάγγελμα διαφοροποιεί και ταξινομεί και ότι το "εγώ" είναι πάντα η καλύτερη επιλογή, η οποία, στην καλύτερη περίπτωση, μπορεί να γίνει ένα μικρό και ελεγχόμενο "εμείς". Το αποτέλεσμα είναι μια ζωή γεμάτη αμέτρητες καθημερινές προσκλήσεις στην ανθρώπινη μαγεία της αλληλεπίδρασης, τις οποίες οι περισσότεροι ως ενήλικες συστηματικά αρνούνται όχι μόνο να ανταποκριθούν, αλλά και να τις δούνε. Και η ζωή πάλι δε συμβαίνει.

Κάθε παιδί που γεννιέται είναι ένα θαύμα της ανθρώπινη φύσης και μια εν δυνάμει ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο. Και οφείλουμε όλοι, με πρώτη την οικογένειά του, να εργαστούμε από νωρίς για να κατανοήσει τη μαγεία και τη δυναμική που φέρει μέσα του, καθώς και τη μοναδική συνεισφορά που μπορεί να έχει στον ίδιο αλλά και σε όλους μας, η γνήσια εκδοχή του.

Τάσος Μπάρμπας

Εκπαιδευτικός και ερευνητής

@tasosbarmpas

Timeline

Εκδότρια: Δανάη Δημητρακοπούλου

Αρχισυνταξία: Χαρίκλεια Βλαχάκη
Σύνταξη: Παναγιώτα Φούντα
Δημιουργικό: Εύη Αγγελούλη
Επικοινωνία: epiloges@eleftheria.gr
Τηλ.: 2410 660335 
Δημοσιογραφικός Οργανισμός “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ

 Για την προβολή της επιχείρησής σας επικοινωνήστε με το διαφημιστικό τμήμα.

  • Υπεύθυνη: Σταυρούλα Γκρίλλα
  • Διεύθυνση: Παπασταύρου 6, Λάρισα
  • Τηλ.: 2410 564029
  • email: dtp@eleftheria.gr
  • Media Kit

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

SOCIAL MEDIA

Καρφιτσώστε τις Θεσσαλικές επιλογές στο pinterest Ακολουθήστε τις Θεσσαλικές επιλογές στο instagram